Het TBS debat is nog lang niet gesloten! Deze avond is te gast: de heer Jos Poelmann (bestuursvoorzitter Pompe Stichting en voorzitter TBS GGZ Nederland) De druk op de schouders van politici wordt steeds groter naarmate de media vaker over de gevaarlijke gevolgen schrijven. Men is doodsbang voor tbs’ers die vrijkomen, terwijl dit juist het doel is van de behandeling. Het aantal verloven neemt af en daders komen later vrij. De regels zijn strenger, waardoor de psychische deskundigen beperkt worden in hun behandeling. Hoe zou ons systeem van TBS beter kunnen werken? Een debat over de zin en onzin van TBS! 

Bij een dader van een ernstig misdrijf kan de rechter boven op de gevangenisstraf een TBS maatregel toewijzen. Dit gebeurt in de gevallen dat de rechter ervan overtuigd is dat de dader tijdens het plegen van het delict ontoerekeningsvatbaar was door een psychische stoornis. Het Nederlandse TBS-systeem is uniek in de wereld. In andere landen gaan toerekeningsvatbare daders naar de gevangenis, en ontoerekeningsvatbare daders naar een psychiatrische inrichting. De TBS behandeling is gericht op het hanteerbaar maken van de geestelijke aandoening. De tbs’er moet leren omgaan met zijn psychische stoornis zodat hij deze in controle kan houden, om vervolgens succesvol terug te kunnen keren in de maatschappij. In de TBS kliniek leven de veroordeelden volgens een vaste structuur met onderwijs en arbeid. Daarbij ondergaan zij psychiatrische behandeling. Door verlof worden tbs’ers langzaamaan voorbereid op hun terugkeer in de samenleving. Als de tbs’er goed reageert op het verlof, krijgt hij steeds meer vrijheid. Dat is het cruciale moment waarop het mis kan gaan...

De media smult van heftige verhalen over ontsnapte tbs’ers. De keren waarbij het verlof uitdraait op een ontsnapping met desastreuze gevolgen, wordt dit breed uitgemeten in de kranten. Het gevolg is dat de politiek onder druk staat: deze zou immers een veilige samenleving moeten garanderen. Jos Poelmann merkte in november in het Parool op dat het maatschappelijk draagvlak is afgenomen. 'Patiënten raken gedemotiveerd, waardoor hun kansen op terugkeer in de maatschappij verder afnemen,'' zegt Jos Poelmann. De tbs’ers komen dankzij strenge regelgeving minder vaak vrij. De politiek hoopt op deze manier gevaarlijke ontsnappingen te voorkomen. Deze ontwikkeling komt niet altijd ten goede aan de behandeling van de stoornissen, psychisch deskundigen hebben een bepaalde professionele vrijheid nodig om hun werk te kunnen doen.  

Wat zijn de knelpunten in het huidige TBS systeem, en wat kan er beter? Ga in debat met expert Jos Poelmann!